2017 - Stéphanie Leblon - by Lief Brijs

NL

Lief Brijs

 

Stéphanie Leblon

 

Vloeibaar als water... is een beeld uit de Oosterse filosofie en beschrijft de wijze waarop de mens zich moeiteloos beweegt in de stroming van het leven. Het werk van Stephanie LEBLON heeft vaak als onderwerp een menselijke figuur spartelend of drijvend in het water. Ondergedompeld, vervagen contouren en verandert de omgeving in een vreemde wereld van doffe klanken en lichtspiegelingen. Bewegingen vormen en vervormen het contact tussen lichaam en water. Maar de kunstenaar belichaamt hier in haar tekentaal precies de nieuwe mogelijkheden voor interactie: luisteren, voelen, anticiperen op druk en diepte, koude, warmte, nabijheid, afstand, het ondoordringbare en het transparante. Haar visuele taal is als een doordenken op deze verkenningen. Wat zij tekent zijn bespiegelingen gebaseerd op een waarnemen dat als een kloppend hart elke beweging, elke verandering, met elkaar in relatie brengt. Tekenend vangt zij via de huid van het blad signalen op. Inspelend en vertrouwend op intuïtie en gevoel, ontwart haar tekentalent de natuur om onmiddellijk te dialogeren met het andere en op die manier ook zichzelf als individu beter te kennen. De impact van het water op de waarneming, herkent de kunstenaar als rechtstreeks verbindingskanaal of communicatiestrategie die de ene ziel met de andere verbindt. Wie het water niet binnendringt maar adapteert, ontdekt, ontdaan van weerstanden, de vloeiende wijze om zijn wezen te ontplooien. De huid van de figuur in het water lijkt verder te reiken dan haar eigen identiteit. Omgeven door verstilling heeft de waar-nemende kunstenaar haar indrukken verwerkt en belichaamd in tekens en kleuren of in contrasten tussen licht en donker, scherp en vaag. En vreemd genoeg stimuleert precies het ongrijpbare de mens om zijn innerlijke blik te openen voor het onkenbare van het menselijke gedrag. Zijn blik reikt verder dan het doel op zich daarmee mogelijkheden creërend voor een ander ont-moeten. Wassily Kandinsky, in zijn boek "Spiritualiteit en abstractie in de kunst" zegt hierover (p.116): " Een zeer eenvoudige beweging waarvan de strekking onbekend blijft, werkt op zichzelf als een gewichtige, geheimzinnige en plechtige beweging. Zolang men het uiterlijke, praktische doel van een beweging niet kent, werkt ze als PURE KLANK(men krijgt een indruk, als van een visioen van het leven op een ander vlak). Er ligt dus in de simpele, uiterlijk niet-gemotiveerde beweging een ONMETELIJKE SCHAT AAN MOGELIJKHEDEN. ...volgens dit principe zou interactie moeten worden ontwikkeld, want de dans der uitwisseling is het enige middel waarmee de GEHELE BETEKENIS, de INNERLIJKE ZIN van de beweging IN TIJD en RUIMTE ten volle kan worden uitgedrukt. L. Brijs, 7.01.2017