ENGLISH VERSION BELOW
Het oeuvre van Stéphanie Leblon laat een duidelijke evolutie zien in haar artistieke benadering. Haar werk begint met intens persoonlijke thema’s en transformeert uiteindelijk naar abstractere en natuurlijker geïnspireerde creaties.
Van persoonlijke verwerking naar abstractie
Wanneer je het oeuvre van Stéphanie Leblon bekijkt, zie je een duidelijke evolutie in haar werk. In haar vroege periode richt ze zich op zwaardere, persoonlijke thema’s die de traumatische ervaringen van de kunstenaar weerspiegelen. Het schildersdoek fungeert in deze fase als een middel voor persoonlijke verwerking, waarbij de kunstenares zichzelf op een kwetsbare manier presenteert. In deze reeksen nodigt ze de toeschouwer uit om deze kwetsbaarheid te ervaren en inzicht te krijgen in haar persoonlijke proces. De aandacht in haar werk wordt daarbij vaak naar centrale figuratieve afbeeldingen getrokken.
In de loop der tijd verschuift haar focus en neemt de rol van het figuratieve steeds verder af. Dit is vooral duidelijk in de reeks met zwemmers, waarin de contouren van het menselijk lichaam vervagen en de figuren letterlijk opgaan in het water. Deze serie markeert een keerpunt: Stéphanie kiest er bewust voor om afstand te nemen van het persoonlijke narratief en zich steeds meer te richten op abstractie. Natuurlijke elementen nemen de hoofdrol over, en de thema’s in haar werk worden algemener en maatschappelijk. Waar haar vroegere werk zwaar en intens was, ligt de nadruk nu op lichtheid, beweging en ademruimte.
De veranderende rol van de toeschouwer
Ook de rol van de toeschouwer verandert. Waar haar vroege werk de kijker uitnodigt om zware thema’s en kwetsbaarheid mee te beleven, brengt haar huidige werk juist een positief en bevrijdend gevoel. Door de speelse benadering in haar recente werk krijgt de kijker de vrijheid om zelf te bepalen waar de aandacht naartoe gaat. Elk element in haar werk is even belangrijk, waardoor er ruimte ontstaat voor een persoonlijke interactie met het kunstwerk.
Circulaire beweging
Het werk van Stéphanie Leblon draait volledig om circulariteit. Ze verwerkt oude schildersdoeken van eerdere werken en fotografisch studiemateriaal dat haar in het verleden inspireerde in haar nieuwe creaties. Deze circulaire benadering geldt niet alleen voor de materialen, maar ook voor haar ideeën en artistieke processen. Haar sculpturen dienen vaak als inspiratie voor schilderijen en tekeningen, terwijl de sculpturen zelf geïnspireerd zijn door natuurlijke elementen die door de natuur als afval worden beschouwd, zoals gevallen bladeren en kastanjes. Met deze werkwijze geeft ze elementen een nieuwe betekenis en nieuw leven. Wat ooit zijn functie verloor, krijgt nu een nieuwe beweging en vrijheid.
De natuur als bron van groei en vrijheid
Leblon’s werk draait niet alleen om circulariteit, het belichaamt het ook volledig. De natuur is daarbij een grote inspiratiebron. Denk aan planten die naar het licht groeien en, zodra ze verwelken, hun energie teruggeven aan de aarde. Dit proces zorgt ervoor dat er voortdurend nieuw leven ontstaat. Dit circulaire proces van hernieuwde groei en verandering staat in contrast met het lineaire denken van de mens, waarbij we vaak denken in vaste, rechte lijnen, van begin naar einde. De kunstenares verplicht ons om af te stappen van dit lineaire denken en mee te gaan in het circulaire gegeven van de natuur. Op die manier laat ze ons een nieuwe vrijheid ontdekken waar er ruimte is voor groei en beweging naar alle richtingen.
Hoewel de kunstenares nooit letterlijk naar de natuur verwijst, is het duidelijk een belangrijke inspiratiebron. Haar sculpturen roepen associaties op met planten, en in de opbouw ervan laat ze de werken zich op een natuurlijke manier ontwikkelen, net zoals planten dat doen. De sculpturen bestaan uit verschillende onderdelen die samen een geheel vormen, waardoor het werk zich flexibel aanpast aan de ruimte. Deze dynamiek creëert een gevoel van vrijheid, niet alleen in het werk zelf, maar ook in de ervaring van de toeschouwer.
Ritme, beweging en transformatie
Leblon’s werkwijze heeft iets ritmisch, bijna als een dans. Elke beweging volgt een vloeiende, intuïtieve stroom die de materialen en vormen tot leven brengt. Het werk ontvouwt zich als een choreografie, waarin elke stap de volgende oproept en een proces van voortdurende verandering weerspiegelt. Dit circulaire principe komt duidelijk naar voren in de constante beweging en transformatie die in het werk aanwezig is. De toeschouwer wordt niet alleen getuige van deze dynamiek, maar krijgt de vrijheid om zelf deel te nemen aan het ritme van het werk. Net als in een dans nodigt het werk uit tot interactie. Doordat het uit verschillende onderdelen bestaat, kan het letterlijk groeien en zich aanpassen, net als een plant. De toeschouwer kan het werk beïnvloeden en meehelpen creëren, wat de ervaring van vrijheid vergroot. Deze interactie zorgt voor een gevoel van bevrijding, waarbij elk nieuw perspectief een andere ervaring biedt en de toeschouwer zich steeds meer verbonden voelt met de evolutie van het kunstwerk.
ENG
The body of work by Stéphanie Leblon shows a clear evolution in her artistic approach. Her work begins with deeply personal themes and eventually transforms into more abstract creations inspired by nature.
From personal processing to abstraction
When you look at the oeuvre of Stéphanie Leblon, you can clearly see an evolution in her work. In her early period, she focuses on heavier, personal themes that reflect the artist’s traumatic experiences. In this phase, the canvas serves as a medium for personal processing, with the artist presenting herself in a vulnerable manner. In these series, she invites the viewer to experience this vulnerability and gain insight into her personal process. The attention in her work is often drawn to central figurative images.
Over time, her focus shifts, and the role of the figurative diminishes. This is especially apparent in the series featuring swimmers, where the contours of the human body blur, and the figures literally dissolve into the water. This series marks a turning point: Stéphanie consciously chooses to distance herself from the personal narrative and increasingly focus on abstraction. Natural elements take center stage, and the themes in her work become more universal and societal. Whereas her earlier work was heavy and intense, the emphasis now lies on lightness, movement, and space to breathe.
The evolving role of the viewer
The role of the viewer also changes. Whereas her early work invited the viewer to engage with heavy themes and vulnerability, her current work conveys a more positive and liberating feeling. Through a playful approach in her recent work, the viewer is given the freedom to decide where their attention goes. Each element in her work is equally important, creating space for a personal interaction with the artwork.
Circular movement
Stéphanie Leblon’s work revolves entirely around circularity. She incorporates old canvases from previous works and photographic study material that inspired her in the past into her new creations. This circular approach applies not only to the materials but also to her ideas and artistic processes. Her sculptures often serve as inspiration for paintings and drawings, while the sculptures themselves are inspired by natural elements considered waste by nature, such as fallen leaves and chestnuts. With this method, she gives elements new meaning and new life. What once lost its function now gains new movement and freedom.
Nature as a source of growth and freedom
Leblon’s work is not just about circularity, it embodies it completely. Nature is a major source of inspiration. Think of plants growing towards the light, and once they wither, they return their energy to the earth. This process ensures that new life constantly emerges. This circular process of renewed growth and change contrasts with linear human thinking, where we often view things in fixed, straight lines, from beginning to end. The artist challenges us to step away from this linear thinking and embrace the circular concept of nature. In doing so, she leads us to discover a new freedom, where space is made for growth and movement in all directions.
Although the artist never explicitly refers to nature, it is clear that it is an important source of inspiration. Her sculptures evoke associations with plants, and in their construction, she allows the works to develop in a natural way, just as plants do. The sculptures consist of different parts that form a whole, allowing the work to adapt flexibly to the space. This dynamism creates a sense of freedom, not only in the work itself but also in the experience of the viewer.
Rhythm, movement, and transformation
Leblon’s method has something rhythmic, almost like a dance. Each movement follows a smooth, intuitive flow that brings the materials and forms to life. The work unfolds like choreography, where each step calls for the next, reflecting a process of constant change. This circular principle is evident in the continuous movement and transformation present in the work. The viewer is not only a witness to this dynamism but is also given the freedom to participate in the rhythm of the work. Just like in a dance, the work invites interaction. Because it consists of various components, it can literally grow and adapt, much like a plant. The viewer can influence the work and help co-create, which enhances the experience of freedom. This interaction results in a sense of liberation, where each new perspective offers a different experience, and the viewer feels increasingly connected to the evolution of the artwork.